ავთანდილ ყურაშვილი დაიბადა 1943 წლის 24 აპრილს.

 

1961 წელს დაამთავრა თბილისის პოლიტექნიკური ტექნიკუმი.

1971 წელს კი ქუთაისის პედაგოგიური ინსტიტუტი.

წლების განმავლობაში მუშაობდა მშენებლობაზე, საავტომობილო და სატრაქტორო ქარხნებში, სკოლაში – მასწავლებლად, გაზეთის რედაქციაში, საჯარო ბიბლიოთეკაში, ქალაქის აღმასკომის კულტურის განყოფილებაში.1975 წელს, ქუთაისში „განთიადის“ გამოსვლასთან დაკავშირებით, დაინიშნა ჟურნალის პასუხისმგებელ მდივნად;

1988 წლიდან მთავარი რედაქტორის მოადგილეა, 1992 წელს კი ამავე ჟურნალის მთავარი რედაქტორი გახდა.

მისი ლექსების პირველი კრებული „სინათლის ნაპირი“ გამოვიდა 1976 წელს.

მას შემდეგ კი გამოიცა არაერთი პოეტური კრებული; მოთხრობები, რომანი „ცდომილთა დღესასწაული“, თარგმნა რუსი მწერლის ვლადიმირ უსპენსკის ხუთწიგნიანი  რომანი „ბელადის საიდუმლო მრჩეველი“, ელვირა გორიუხინას აფხაზეთის ომის თემაზე შექმნილი წიგნი „ნუ დაგვაშორებ ჩვენ ღმერთო, ნუ დაგვაშორებ“.  მისი პუბლიცისტური, კრიტიკული და სოციოლოგიური ხასიათის წერილები ხშირად იბეჭდება პერიოდულ პრესაში. იყო საქალაქო საბჭოს მრავალგზის მოწვევის დეპუტატი, წლებით ხელმძღვანელობდა რუსთაველის საზოგადოების ქუთაისის განყოფილებას. დაჯილდოებულია გიორგი ლეონიძის (პოეზიაში) და დავით კლდიაშვილის (პროზაში) ლიტერატურული  პრემიებით.